چهل و دو – قیمت پهنای باند از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ چهل و دو درصد کاهش داشته؛ آیا شما کاهش قیمتی حتی در حدود نصف این رو در اشتراک اینترنت خودتون داشتید؟

چهل و سه – بیش از ۴۳ درصد از مشاغل در سال ۲۰۰۹ بخشی و یا تمام اطلاعات محرمانه خود را در اثر حملات سایبر و هک شدن از دست داده‌اند! آیا شما می‌دونستید که به احتمال ۴۳ درصد، اطلاعات شغلی شما، وضعیت کاری شما و … متاثر از حملات سایبر بوده؟ یا مثل همه فکر می‌کردید که این بچه بازی‌ها مهم نیست و نهایتاً در زندگی دو سه درصد آدم‌ها اثر داره؟

نرم‌افزار ۱۱ مگابایتی بهشت زهرا – آیا شما می‌دونستید که بهشت زهرا اطلاعات مرده محترم شما رو به رایگان و در قالب یک نرم‌افزار ۱۱ مگابایتی برای موبایل منتشر کرده تا همه بتونن جای قبر اموات رو راحت‌تر پیدا کنن؟!

کلیک‌دزدی – آیا شما می‌دونستید که در نسل جدیدی از هک مبتنی بر مهدسی اجتماعی، به جای ماحی‌گیری از کلیک‌دزدی استفاده می‌شه؟

برچسب‌ها: بهشت زهرا، کلیک دزدی، کلیک‌دزدی، هک

(۱) قورباغه‌های الهام‌بخش – این مطلب از چند جهت جالب بود. اولی زیبایی این جانورها بود! دومی این بود که چه طور چند عکس زیبا از جانورهای یادشده به یک سایت آی‌تی و طراحی وب راه پیدا می‌کنن! سوم این که این جانورها عجب ژست‌هایی گرفتن! آدم فکر می‌کنه که واقعاً فهمیده بودن که جلوی دوربین هستن! این قضیه در عکس‌های دسته جعمی‌شون واقعاً شگفت‌انگیزه! و دست آخر این که چقدر راحت عکس‌ها و مطلب یک سایت دیگه کپی رایتش نقض شده و بدون ذکر منبع توی یک سایت فارسی کار شده.

(۲) صد دامنه برتر دات آی آر – این فهرست بر اساس تعداد بازدیدهای ثبت شده توسط الکسا هست و متاسفانه مشخص نشده که تاریخ اون چی بوده و سهم بازدید هر سایت چقدر بوده. با این حال، قرار گرفتن تراوین در رتبه شماره سه و بالاتر از خیلی سایت‌های خبری، سیاسی و حتی تفریحی نکته جالبی بود! از بین سایت‌های دانشگاهی هم چندتایی در فهرست هست که سه تای اول مال دانشگاه پیام نور، دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران هستن.

(۳) عکاسی از مگس‌های مرده – خداوندگارا! به ما هم دل خوش عطا کن تا از ایده‌های خلاقانه‌مان چنین نتایج خفن‌انگیزی حاصل شود!! قول هم می‌دهیم که از سایت دیگری مطلبی را ندزدیم و راجع به مطالب دیگران بدون ذکر منبع نوشته‌ای کار نکنیم!

برچسب‌ها: الکسا، تراوین، دات آی آر، قورباغه، کپی رایت، مگس

(۱) من اهل فوتبال نیستم اما برد و باخت سایتی نیست که بشه به سادگی از کنارش گذشت. این سایت هم گزارش بازی‌های فوتبال لیگ برتر ایران رو ارائه می‌ده، هم گالری تصاویرش خیلی مفصل و جالبه و هم از ویژگی‌های وب ۲٫۰ (البته تا حدی) بهره می‌گیره و به همین خاطر شایسته تقدیره. «برد و باخت» در دومین جشنواره آنلاین وب‌سایت‌های ایران در بخش سایت‌های ورزشی برنده جایزه اول شد.

(۲) در حالی که مایکروسافت داره تلاش می‌کنه تا از روش‌های مختلف بازار سیستم عامل رو هنوز در اختیار داشته باشه و در نتیجه در ویندوز هفت خیلی ویژگی‌های جدید و کاربرپسند رو وارد کرده، در دنیای لینوکس هم تحولات به طور مداوم در حال انجام هستن. این روزها می‌تونید اوبونتو رو در طعم‌های مختلف و بسته‌بند‌ی‌های متنوع از نزدیک‌ترین وب‌سایت دانلود کنید! برای بیشتر سلیقه‌ها و نیازمندی‌ها یک جور اوبونتو پیدا می‌شه، از هنرمند تا دانش‌آموز و از دارندگان موبایل و نت بوک تا کامپیوترهای جدید و قدیمی.

(۳) این یکی خیلی مهمه: ده ابزار کاربردی گوگل که باید شناخت. در مورد Aardvark که به تازگی توسط گوگل خریده شد شاید یه مطلب جدا بنویسم چون حاصل یه ایدهٔ خیلی باحاله. نه تای دیگر هم دست کمی از اون ندارن.

برچسب‌ها: آردوارک، ابزارهای گوگل، اوبونتو، برد و باخت، فوتبال

بعد از هائیتی، حالا نوبت شیلی شد که با یک زلزله مهیب مردمش به خاک سیاه بشینن. زلزله نیمه شب گذشته شیلی ۸٫۸ ریشتر قدرت داشته و اگر چه هنوز آماری از کشته‌ها در دسترس اما تصاویر حاکی از وضعیت ناگواری هستن، ضمن این که تخلیه افراد از مناطق ساحلی هم داره با حداکثر سرعت انجام می‌شه تا در صورت وقوع سونامی، آمار کشته‌ها سر به فلک نکشه.

اما هدف از نوشتن این خبر، حاشیه خبر بود: از یکی از خبرگزاری‌های معروف، فیلم مصاحبه‌اش با رئیس شعبهٔ اون خبرگزاری در شیلی رو دیدم. وقتی گوینده تلویزیونی سوالش رو در مورد وضعیت مطرح کرد، منتظر بودم اون آقای رئیس مثل چیزی که در سیمای ما متداوله، در حالی که تقریباً داره داد می‌زنه و با التهاب فراوان جواب بده. اما در عوض طرف با آرامش عجیبی از این که صدای شکستن دیوارها و خراب شدن خونه‌ها و دزدگیر ماشین‌ها رو توی رختخواب شنیده صحبت می‌کرد! لحن آروم این آدم خیلی برام جالب بود؛ از اون مهم‌تر این که، به جای این که با صداپیشگی حس التهاب رو منتقل کنه، با آرامش اصل ماجرا رو تعریف کرد و خیلی هم اثرگذارتر بود و بعدش واقعاً برای مردم شیلی احساس بدی داشتم.

برچسب‌ها: خبرگزاری، زلزله، شیلی، صداپیشگی

کپچا (CAPTCHA) که مخفف «آزمون همگانی کاملا خودکارشدهٔ تورینگ برای مجزا کردن انسان و رایانه» هست رو همه می‌شناسیم. تصاویر کوچکی با نوشته‌های کج و معوج و زمینه خط خطی که شما به عنوان انسان می‌تونید بخونیدشون اما کامپیوترها نمی‌تونن این کار رو بکنن. از این ابزار در مواقعی استفاده می‌شه که می‌خوایم فقط دسترسی به یکی از خدمات وب رو محدود به انسان‌ها بکنیم (مثلاً ساختن اکانت در سایت‌ها) و جلوی سوء استفاده از خدمات رو توسط برنامه‌های مخرب کامپیوتری (موسوم به ربات یا bot) که مثلاً اقدام به ساختن اکانت با سرعت و مقدار بالا می کنن بگیریم. در لاگین به سایت‌های مختلف هم از کپچا استفاده می‌شه تا جلوی حدس زدن پسورد توسط برنامه‌های کامپیوتری که در هر ثانیه ده‌ها پسورد رو چک می‌کنن بگیرن.

مثل خیلی بحث‌های امنیتی دیگه، این‌جا هم باز بحث «نسبی» هست. ساختن کپچا یک تیغ دولبه است. اگر خوندنش خیلی سخت باشه کاربرهای واقعی (انسان) رو دچار مشکل می‌کنه و اگر راحت باشه برنامه‌های کامپیوتری جدیدتر موفق به خوندنش می‌شن. به عنوان مثال، شرکت یاهو اوایل از برنامه‌ای موسوم به EZ-Gimpy برای تولید کپچا استفاده می‌کرد که نوشته‌ها رو پیچ‌دار (warped) نشون می‌داد. با این حال در سال ۲۰۰۲ دو نفر از دانشگاه سایمون فریزر کانادا موفق شدن برنامه‌ای بسازن که با دقت ۹۲ درصد این کپچاها رو می‌خوند!

روش دومی که برای دور زدن کپچاها استفاده می‌شد، روش سوء استفاده از نیروی انسانی بود! به این شکل که شما در سایت ایکس داری ثبت نام می‌کنی و یه کپچا بهت نشون می‌ده (که در اصل از سایت ایگرگ گرفته). شما کپچا رو به درستی پر می‌کنی اما سایت ایکس اصلاً قصد نداره که از کپچا برای منظور اصلی (یعنی اطمینان از انسان بودن شما) استفاده کنه، بلکه هدفش چیز دیگه‌ای بوده: شما به رایگان براش کپچای سایت ایگرگ رو حل کردی! به مرور زمان این سایت می‌تونه قسمت عمده‌ای از کپچاهای سایت ایگرگ رو حل شده داشته باشه و بعد از این اطلاعات برای حمله به سایت دوم استفاده کنه. در سال ۲۰۰۷ یه ویروس اینترنتی در اومد که از کاربرها می‌خواست کپچاهایی رو حل کنن تا به ترتیب در مراحل نمایش چند عکس بی‌تربیتی جلو برن! پاراگراف اول این لینک آخری از اسوشیتد پرس واقعاً خوندنیه!

این روش دوم اما به صورت مثبت هم استفاده می‌شه. پروژهٔ معروف ریکپچا که توسط دانشگاه کارنژی ملون آمریکا راه‌اندازی شد (و بعداً توسط شرکت گوگل خریداری شد) با این هدف راه‌اندازی شد که به جای یک کپچا دو تا کپچا به مردم نشون داده بشه. یکی اصلی هست (اونی که اگر درست حل نکنید نمی تونید به مرحلهٔ بعدی فرم برید) و دومی صرفاً یک کلمه که برنامه‌های پویشگر متن (OCR) نتونستن بخوننش. معمولاً کلمه از متن کتاب‌های اسکن شده می‌آد. شما عملاً نمی‌دونید که کدوم کلمه کدومه و مجبورید هر دو کلمه رو حل کنید. با این کار، هم کپچای اصلی رو حل کردید، هم یک کلمه‌ای که با برنامه‌های OCR نشده بود بخونن رو وارد کردید. به مرور زمان و با توجه به تکرارها، می‌شه اطمینان حاصل کرد که کلمه‌های مورد نظر توسط کاربرها به درستی وارد شدن. با توجه به این که روزی بیش از سی میلیون بار از ریکپچا در سایت‌های مختلف استفاده می‌شه (در کل بیش از دویست میلیون انواع کپچا در روز حل می‌شه)، نتیجهٔ کار شگفت‌انگیزه! پروژهٔ ریکپچا فعلاً مشغول دیجیتال کردن نسخه‌های قدیمی نیویورک تایمز هست (لینک). تا الان بیست سال از این نشریه دیچیتال شده و انتظار می‌ره که ۱۱۰ سال باقی مونده هم تا پایان ۲۰۱۰ دیجیتالیزه بشه (لینک)!

ریکپچا رایگانه. علاوه بر کاربرد اصلی‌اش یک نوع خدمات جانبی هم توسط ریکپچا ارائه می‌شه به اسم Mailhide که برای مخفی کردن ای-میله. توضیح ندم بهتره؛ فقط این لینک رو ببینید و کپچا رو حل کنید تا به آدرس ای-میلی که مخفی کردم برسید. با توجه به این که یکی از علل دریافت اسپم، کشف آدرس ای-میل شما در اینترنت (مثلاً روی سایت شخصی شما) هست، توصیه می‌شه که از روش‌هایی مثل این برای جلوگیری از دست‌رسی ربات‌ها به این آدرس‌های ای-میل استفاده بشه.

مطابق یکی از قوانین کپی رایت آمریکا به اسم Digital Millennium Copyright Act دور زدن کپچا غیر قانونیه. در سال ۲۰۰۷ Ticketmaster بر اساس همین قانون از یک شرکت نرم‌افزاری شکایت کرد که نهایتاً در سال ۲۰۰۸ رای دادگاه صادر شد و شرکت قانون‌شکن بیش از ۱۸ میلیون دلار جریمه شد.

اگر چه رقبایی برای کپچای متداول (نوشته‌های کج و معوج) به وجود اومده اما هنوز هیچ کدوم جای کپچا رو نگرفتن. یکی از روش‌ها اینه که یه عبارت منطقی می‌دن که شما حل کنید (مثلاً what is the result of 2 + 4 که شما باید وارد کنید ۶ و خلاص!) این عبارت‌ها از اون‌جا که معمولاً خیلی الگوهای ساده‌ای دارن به سادگی توسط کامپیوتر قابل شناسایی و حل هستن. رقیب دیگه پروژه Asirra بود که مایکروسافت علم کرد و با همکاری سایت Petfinder مجموعه‌ای از عکس‌های سگ و گربه به جای کلمات استفاده شد. ظرف مدتی نه چندان طولانی محققان دانشگاه استنفورد آمریکا تونستن نرم‌افزاری تولید بکنن که بیش از ۸۲ درصد تصاویر رو به درستی در گروه «سگ» یا «گربه» طبقه‌بندی می‌کنه.

یک تکنولوژی دیگه هم بود که گوگل قبل از خریدن ریکپچا روش کار می‌کرد، به این شکل که تصاویری به کاربر نشون داده می‌شد و ازش خواسته می‌شد که جهت «بالا» رو توش تشخیص بده (بعضی تصاویر ۹۰ درجه یا بیشتر چرخونده شده بودن). این تصاویر شامل چیزهای تابلو مثل آسمون، صورت یا متن نبود و در نتیجه تشخیص جهت «بالا» در عکس توسط کامپیوتر ممکن نبود اما تشخیص اون توسط انسان راحت بود. البته این تکنولوژی هنوز به طور گسترده آزمایش نشده.

بحث رو با یک خاطره به پایان می‌برم: چند ماه پیش یک سایت خیلی ساده (کلاً در حد ده صفحه) برای کاری طراحی کردم. کاربرها همه از قشر تحصیل کرده بودن. اون‌هایی که با من در تماس بودن، همه از این که در صفحهٔ لاگین سایت یه کپچای خیلی ساده گذاشته بودم کلی هیجان زده شده بودن و عده‌ای هم در روزهای اول موفق به لاگین نمی‌شدن!

برچسب‌ها: تورینگ، ریکاپچا، ریکپچا، کاپچا، کپچا

خوب این بار دیگه نه ۲۲ بهمنه نه هفت تیره نه چهارراه پارک وی و خلاصه بهونه‌ای برای این که مطلبم توی مطالب مهم‌تر (!) گم بشه ندارین!!

(۱) برای همهٔ ما پیش می‌آد که بخوایم کامپیوترمون رو ارتقا بدیم و همیشه دوست داریم بدونیم که کدوم قطعات بهتره. این جور موقع‌ها گاهی می‌ریم سراغ کسی که فکر می‌کنیم بیشتر بلده و گاهی می‌ریم سراغ اینترنت. به کسایی که حالت دوم رو دوست دارن توصیه می‌کنم این لینک رو یک جایی برای روز مبادا ذخیره کنن: معرفی ۵ سایت برای بررسی قطعات کامپیوتری

(۲) طراحی لوگو یکی از قسمت‌های طراحی هست که سهل و ممتنعه. لوگو باید در عین سادگی، مفهوم رو هم به خوبی ادا کنه و از پیچیدگی‌های هوشمندانه و جذابی هم برخوردار باشه. موفق‌ترین طراحان بین‌المللی لوگو کسانی هستند که می‌تونن به این مهارت دست پیدا کنن که پیام‌هایی در دل لوگو پنهان کنن که اثرگذاری اون رو زیادتر می‌کنه.

(۳) گوگل سرویس جدید Google Buzz رو بیرون داده و تمام وبلاگ‌ها و سایت‌ها مرتبط دارن راجع به این قضیه مطلب می‌دن. لطفاً قبل از این که کار با «گوگل باز» رو شروع کنید اطمینان حاصل کنید که حریم شخصی شما مورد تهاجم قرار نمی‌گیره و از امکانات جدیدی که برای حفظ حریم شخصی در گوگل باز معرفی شده استفاده می‌کنید.

منتظر مطلب بعدی در مورد ریکاپچا باشید!

برچسب‌ها: سخت افزار، گوگل باز، لوگو

خیلی ممنون که به مطلب قبلی من نظر دادید! واقعاً فهمیدم که چقدر خواننده دارم و چقدر افراد به کیفیت مطالب من اهمیت می‌دن!!

اما لینک‌های امروز

طراحی با استفاده از نوار کاست – نوار سیاه کاست در زمینه سفید به خودی خود کنتراست چشمگیری داره. حالا این که با سلیقه و صرف وقت به این نوار فرم بدی و باهاش طرح‌هایی مثل این خلق کنی چشمگیرتر هم می‌شه. چاشنی کار هم اینه که طراح از این روش برای کشیدن پرتره موزیسین‌های دوره نوار کاست استفاده می‌کنه (جیمی هندریکس و جیم موریسون رو ببینید!)

رنگ سال: فیروزه‌ای – شرکت Pantone که دوستان گرافیک‌کار ارادت خاصی بهش دارن (!) هر سال یک رنگ رو به عنوان رنگ سال اعلام می‌کنه و معمولاً در مد لباس خانم‌ها در اون سال این رنگ خیلی جدی گرفته می‌شه. البته پنتون از سال ۲۰۰۴ این سنت حسنه رو شروع کرده و معلوم نیست مد سال‌های قبل رو کی تعیین می‌کرد! احتمالاً تا چند ماه دیگه یک «جنبش فیروزه‌ای» خواهیم داشت!

به مردم گوگل کردن یاد بدهید! – از اون جایی که یکی از آرزوهای دیرینه من این بوده که ملت قبل از فروارد کردن ای-میل‌های آن‌چنانی (از بزرگتر شدن مریخ از ماه در شب فلانم ماه بهمان بگیرید تا رابطه کلاه فارغ‌التحصیلی با جناب ابن سینا)، یه سرچ در گوگل بکنن و به خیالی بودن ماجرا پی ببرن، خوندن این مطلب و چه بسا استفاده از وب‌سایت معرفی شده در اون رو به عزیزانی که به اهمیت گوگل کردن واقفن توصیه می‌کنم!

برچسب‌ها: پنتون، جیم موریسون، جیمی هندریکس، رنگ سال، شایعه، کاست، گوگل، لینک

بالاخره و بعد از مدت‌ها امکان استفاده از جی‌پی‌اس برای مسیریابی در تهران ممکن شده. البته قبلاً هم راه حل‌هایی بود اما هیچ کدوم به هوشمندی (و استانداردی) راه حل موجود نیست. این راه حل، استفاده از نرم‌افزاری هست که شرکت نوکیا برای گوشی‌های خودش ارائه کرده.

در مقطع فعلی همه در کف این نرم‌افزار هستن و این که شما دیگه از گم شدن در خیابون‌های تهران نگران نخواهید بود! پیش‌بینی نیشگون اینه که مدتی بعد، گله‌ها راجع به این که نقشه با تغییرات فراوان خیابون‌های تهران سازگار نیست و به روز نمی‌شه شروع خواهد شد. مدتی بعد از اون هم بحث امنیت استفاده از جی‌پی‌اس بالا خواهد گرفت و چه بسا خیلی از کسایی که الان تعریف این تکنولوژی نوکیا رو می‌کنن اون موقع به صف مخالفین سرسخت استفاده از این نرم‌افزار بپیوندن (به خصوص که اسم «نوکیا» هم روشه!)

عجالتاً از امنیت جی‌پی‌اس این رو بدونید که همون‌طور که دستگاه جی‌پی‌اس (یا موبایل مجهز به جی‌پی‌اس) موقعیت شما رو با دقت چند متر در یک خیابون مشخص می‌کنه، صاحب سرور جی‌پی‌اس هم این موقعیت رو در اختیار خواهد داشت! یعنی مادامی که جی‌پی‌اس شما روشنه می‌شه فهمید با دقت چند متر شما کجا هستید!

چندی پیش یه دستگاه جی‌پی‌اس ارزون از شرکت TomTom رو داشتم بررسی می‌کردم. یکی از امکانات جالبش این بود که اگر (مثلاً) فرزند شما هم یه TomTom داشته باشه می‌تونید دستگاه‌ها رو نزدیک هم بگیرید و به هم معرفی کنید و از اون به بعد هر دستگاه موقعیت دیگری رو نشون می‌ده (و مثلاً می‌تونید بفهمید که بچه‌تون مدرسه رو پیچونده!)

این که اطلاعاتی که در اختیار سرورهای جی‌پی‌اس هست دست چه کس دیگه‌ای هم هست جای بحث داره. چیزی که محرزه اینه که جی‌پی‌اس یک تکنولوژی آمریکایی هست! (ر.ک. جمله اول مقاله GPS در ویکی‌پدیای انگلیسی) در نتیجه موقعیت هر فرد با جی‌پی‌اس در اختیار ماهواره‌های موقعیت‌یاب آمریکایی خواهد بود. اما خود موقعیت (یعنی طول و عرض جغرفیایی) به تنها برای کار کردن جی‌پی‌اس کافی نیست. سوال مهم اینه که آیا نقشه‌ای نوکیا ارائه کرده، برای پیدا کردن مسیر بین این دو نقطه، تنها از اطلاعات مختصات استفاده می‌کنه یا نیاز به اطلاعات دیگه‌ای هم داره؟ و اگر داره، از کجا می‌گیره؟ تصور کنید که برای گرفتن اطلاعات مسیرهای پرترافیک، دستگاه با یک سرور واسط متعلق به شرکت نوکیا، یا متعلق به یک سازمان دیگه تماس حاصل کنه. اگر این طور باشه، خود این مساله هم از لحاظ امنیتی قابل اهمیت خواهد بود.

چیزی که گفتم اصلاً بعید نیست. شرکت‌ها می‌تونن از ارائه‌کنندگان خدمات جی‌پی‌اس بخوان که اطلاعات رو در اختیار اون‌ها بگذارن. مثلاً این سایت مربوط به شرکتی می‌شه که می‌آد مثلاً روی کامیون‌های یک کارخونه جی‌پی‌اس نصب می‌کنه بعد اطلاعات اون‌ها رو ثبت می‌کنه و ساعت‌هایی که کار کردن یا خوابیده بودن و مسیرهایی که رفتن و غیره رو در می‌آره و مدعی که با مدیریت بهتر تردد کامیون‌ها بر اساس این اطلاعات، می‌شه تا ۲۰٪ در هزینه‌های حمل و نقل یه شرکت صرفه‌جویی کرد! آیا به نظر شما عجیب خواهد بود اگر نوکیا هم با ارائه‌کنندگان خدمات جی‌پی‌اس قرارداد داشته باشه که اطلاعات کاربران نرم‌افزار مسیریابش رو بگیره؟ آیا به نظر شما عجیب خواهد بود که نوکیا چنین اطلاعاتی رو به دیگران (مثلاً به یک سازمان دیگه) بفروشه؟

سوال اصلی اینه: با استفاده از جی‌پی‌اس، موقعیت خودمون رو برای چه کسانی افشا می‌کنیم؟

برچسب‌ها: امنیت، جی‌پی‌اس، مسیریاب، نوکیا

یکی از کارهایی که عده‌ای از وبلاگ‌های مورد علاقه من می‌کنند این است که هر روز تعدادی لینک که برایشان جالب بوده را منتشر می‌کنند. معمولاً هم با استفاده از یک افزونه وردپرس این کار را انجام می‌دهند که خاصیتش این است که لینک‌ها فقط در خبرخوان منتشر می‌شوند و خود وبلاگ شلوغ نمی‌شود.

من دو تا مشکل با این قضیه دارم: یکی این که من شخصاً هر روز نمی‌رسم که لینک از خودم در کنم! دوم این که به نظر من نفس نقل لینک کردن کافی نیست چون ارزش افزوده ندارد. به نظر من وبلاگ‌نویس باید یک چیزی هم به لینک مورد نظر اضافه کند. دوست دارم نظر شما را در این باره بدانم. برای همین امتحانی چند تا لینک برایتان می‌گذارم و امیدوارم که نظرتان را در وبلاگ یا با ای-میل یا به هر روش معمول دیگر بدهید. این را هم بگویید که دوست دارید چند وقت یکبار از این لینک‌ها در کنم!

---

فقط یک هنرنمایی ساده عکاسی – این مطلب راجع به عکس‌هایی است که در آن از عمق میدان استفاده ابزاری (!) شده‌است. برای گرفتن این عکس با دوربین‌های حرفه‌ای، تنها کاری که باید کرد (غیر از چیدمان درست آدم‌های توی عکس !) این است که با سرعت پایین و دیافراگ بسته عکس بگیرید تا عمق میدان زیاد بشود. در مورد دوربین‌های غیر حرفه‌ای (مثلاً دوربین موبایل) هم چاره این است که در روزهای آفتابی از این عکس‌ها بگیرید تا خود به خود دیافراگم تنگ باشد و عمق میدان زیاد.

کاغذ دیواری های حیرت انگیز نشنال جئوگرافیک – من با این کاغذ دیواری‌ها دو تا مشکل اساسی دارم: اول این که خیلی‌هاشان دستکاری شده‌اند (مثلاً با فتوشاپ) و یک جورهایی قلابی هستند. دوم این که اطلاعات EXIF عکس‌ها حذف شده‌است (EXIF شامل اطلاعاتی مثل اندازه دیافراگم، سرعت شاتر، نوع دوربین و غیره است که دوربین در عکس‌ها ذخیره می‌کند). مشکل اساسی‌ترم البته این است که تقریباً هیچ وقت کاغذ دیواری کامپیوترم را نمی‌بنم چون همیشه دست کم دو سه تا پنجره را به صورت «تمام صفحه» باز کرده‌ام!

برچسب‌ها: ارزش افزوده، لینک