فرض کنیم که شما یک فضای وب در اختیار دارید. حالا کاری که باید بکنید این هست که برنامهٔ تحت وب (web application) دلخواه رو نصب کنید.قبلاً گفتم که بعضی از شرکت‌هایی که ازشون فضای وب می‌گیرید بین شما و فضای وبی که در اختیارتون می‌گذارن یک رابط می‌گذارن (به اسم control panel معروفه) که گاهی امکان نصب برنامهٔ تحت وب رو با چند کلیک فراهم می‌کنه. اما بگذارید که این حالت بدیهی رو نادیده بگیریم. فرض کنید که شما به هر دلیلی خودتون می‌خواید موتور وبلاگ رو بارگذاری (upload) و نصب (install) کنید.

قدم اول اینه که موتور وبلاگ دلخواه را انتخاب کنید و از اینترنت دریافت کنید. موتورهای وبلاگ زیادن؛ بعضی رایگان، بعضی پولی. هر کدوم هم خوبی‌ها و بدی‌های خودشون رو دارن. دو تا از معروف‌ترین‌ها WordPress و MovableType هستن اگر چه خیلی‌های دیگه هم هستن که با این‌ها رقابت دارن. مووبل تایپ نیازمند این هست که میزبان وب شما از CGI و زبان برنامه‌نویسی Perl پشتیبانی کنه. من باهاش خیلی کار نکردم اما در کل وردپرس رو ترجیح می‌دم، پس ازش می‌گذرم.

برای نصب وردپرس لازمه که فضای وب شما از PHP که یک زبان برنامه‌نویسی هست پشتیبانی کنه. اگر سروری که میزبان وب شما هست لینوکس باشه، این شرط (و شرط دوم) معمولاً برآورده شده‌است. برای کار با وردپرس در سطح مقدماتی و متوسط هیچ نیازی ندارید که از PHP سر در بیارید. برای کارهای پیشرفته ممکنه که دونستن PHP کمک کنه، اما الزامی نیست چون می‌تونید توی انجمن‌های اینترنتی سوال کنید و راهنمایی بگیرید.

برنامه وردپرس اطلاعاتی که وارد وبلاگ می‌شه (از نوشته‌های شما بگیرید تا لینک‌هایی که می‌گذارید به دوستاتون و پیغام‌هایی که براتون می‌آد و غیره) رو در یک پایگاه داده ذخیره می‌کنه. پایگاه داده‌ای که باهاش کار می‌کنه اسمش MySQL هستش. این پایگاه داده یکی از معروف‌ترین‌ها در نوع خودشه. استفاده از اون برای مصارف شخصی به رایگان ممکنه. برای مصارف دیگه هم می‌شه نسخه پولی‌اش رو خرید، که این کار رو شما نمی‌کنید بلکه میزبان وب انجام داده. پس وقتی شما فضای وب می‌خرید، روش هم PHP داره و هم MySQL. عبارت «هاست» رو در گوگل اگر جستجو کنید و پنل‌های لینوکس چند تا شرکتی که لینکشون توی صفحهٔ اول گوگل اومده رو بگردید، متوجه منظورم می‌شید.

حالا کاری که باید بکنید اینه که وردپرس رو از اینترنت بگیرید (http://www.wordpress.org برای نسخهٔ انگلیسی و http://www.wp-persian.com برای فارسی‌ساز) و توی فضای وب خودتون بارگذاری کنید. بعد به سایت خودتون سر بزنید و مراحل نصب رو که روی صفحه می‌آد طی کنید. در انتها هم با وبلاگتون صفا کنید! این‌ها که من در دو سه سطر گفتم، خودشون کلی داستانه! منتها خوبی‌اش به اینه که هم سایت انگلیسی وردپرس و هم سایت فارسی انجمن دارن و می‌شه با راهنمایی دیگران این مراحل رو یکی یکی انجام داد. به علاوه شرکتی که ازش فضای وب می‌گیرید هم معمولاً تا حدی حاضر به کمک و راهنمایی می‌شه.

من فقط چند تا ویژگی ساده وردپرس رو اسم می‌برم: قابلیت تنظیم برچسب و رده برای هر مطلب، امکان رمز گذاشتن برای مطالب تا همه نتونن اون‌ها رو بخونن، امکان مدیریت دیدگاه‌ها (comments)، امکان بارگذاری تصویر و استفاده از اون در هر موقعیت و اندازه که بخواید، امکان تنظیم پوسته (ظاهر) وبلاگ و استفاده از صدها پوستهٔ زیبای رایگانی که در اینترنت پیدا می‌شن، و از همه مهم‌تر قابلیت نصب افزونه (extension) که به شما اجازه می‌ده کلی ویژگی جدید بهش اضافه کنید. این‌ها امکانات ساده و اولیه‌ای هست که هر وبلاگی باید داشته باشه و وردپرس مدت‌هاست که داره، در حالی که خیلی از سرویس‌دهنده‌های رایگان این امکانات رو ندارن یا کامل ارائه نمی‌کنن. اما اصل ماجرا امکانات حرفه‌ای هست که من ازشون اسم نبردم. شاید اشاره به یک مورد کفایت کنه: امکان پشتیبان‌گیری و انتقال مطالب وبلاگ به وبلاگ دیگر. اگر یک روز از وردپرس زده شدید، به راحتی می‌تونید تمام مطالب‌تون رو بردارید و ببرید توی وبلاگ جدیدی که از یک نرم‌افزار دیگه استفاده می‌کنه. این مساله در مورد وبلاگ‌های رایگان صادق نیست.

نمی‌دونم از این‌جا کجا برم و راجع به چی بنویسم. منتظر دیدگاه‌های شما می‌شم.

برچسب‌ها: وبلاگ، وردپرس